صفحه‌هایی از تاریخ در گورستان امامزاده عبدالله

صفحه‌هایی از تاریخ در گورستان امامزاده عبدالله - دروازه تهران - مهدیه باقرزاده

امامزاده عبد‌الله در منطقه شهر ری قرار دارد. امامزاده‌ای که محل دفن «حسین ابوعبدالله» ملقب به ابیض‌، فرزند عبدالله ابن‌عباس و از نواده‌های امام زین‌العابدین (ع‌) است‌. سال وفات حسین ابوعبد‌الله را ۳۱۹ ه. ق در ری دانسته‌اند. گفته‌اند قدمت ساخته شدن این امامزاده به دوران صفوی باز می‌گردد. بعضی از کارشناسان نقاشی‌ها زیر گنبد را در سبک نقوش در معماری عصر صفوی می‌دانند. گفته می‌شود که اولین بار ناصر‌الدین شاه دستور مرمت این بنا را داده است.

مرمت‌های دیگری هم در سال‌های ۱۳۲۵ و ۱۳۶۲ اتفاق افتاده است. مساحت این امامزاده و گورستان در حدود ۹۰ هزار متر مربع اعلام شده است. امامزاده عبد‌الله سال ۱۳۷۸ در فهرست آثار ملی قرار گرفت.

طغرل افشار (از پیشگامان نقد فیلم در ایران) مهدی برکشلی (موسیقیدان و پژوهشگر موسیقی) عبدالحسین تیمورتاش، ید‌االله سحابی، سید علی نصر (نمایشنامه نویس، بنیان‌گذار مدرسه هنرپیشگی و دولتمرد)، علی‌اکبر شهنازی (نوازنده تار)، عماد‌الکتاب (خوشنویس)، سید جعفر شهیدی، پوران شریعت رضوی (همسر دکتر علی شریعتی)، عباس مهر‌پویا (خواننده و آهنگساز موسیقی پاپ)، فاخره صبا (خواننده اپرا) توران میرهادی (بنیان‌گذار فرهنگنامه کودکان و نوجوانان)، حسین قوللر آغاسی (‌نقاش در سبک نقاشی قهو‌ه خانه) و … بسیاری دیگر از بزرگان فرهنگ ایرانی در این گورستان به خاک سپرده شده‌اند. مهدیه باقر‌زاده به امام زاده عبدا‌لله رفته و گوشه‌هایی از آن را عکاسی کرده است.

۸ فروردین ۱۴۰۰ – روزنامه چندرسانه‌ای دروازه تهران

از میان خبرها: قدم در تاریخ ری

نظرات بسته شده است.